تئوری بنیادین موسیقی (Music Theory from Scratch)

ضرب ثابت زیر هر آهنگ رو پیدا می‌کنی، از ریتم روش جداش می‌کنی و سرعتش رو با «ضرب در دقیقه» اندازه می‌گیری.

می‌فهمی کدوم ضرب‌ها سنگین‌ترن، تو میزان دسته‌شون می‌کنی و ۴/۴ و ۳/۴ رو می‌خونی تا بتونی از جای درست با آهنگ بشمری.

هر ریتمی رو با ضرب اندازه می‌گیری: نت گرد، سفید، سیاه و چنگ، سکوت‌های هم‌اندازه‌شون، و شمارش «1 & 2 &» که همه رو سر جاشون نگه می‌ده.

هر ۱۲ نت رو اسم می‌بری، روی کیبورد پیانو پیداشون می‌کنی، دیز و بمل رو می‌خونی و می‌تونی بگی چرا یه C با C بعدی «همون نت» حس می‌شه.

فاصله‌ها رو روی کیبورد با نیم‌پرده و پرده اندازه می‌گیری و بعد با یه الگو، W W H W W W H، از هر نتی گام ماژور می‌سازی.

با W H W W H W W گام مینور طبیعی می‌سازی، مینور نسبی هر گام ماژور رو پیدا می‌کنی و می‌تونی بگی چرا همون هفت‌تا نت یه بار روشن حس می‌شن و یه بار تیره.

فاصله‌ی هر دوتا نت رو با نیم‌پرده اندازه می‌گیری، اسم درستش رو می‌گی و حدس می‌زنی دوتا نت با هم آروم صدا می‌دن یا پرتنش.

از هر نتی با شمردن نیم‌پرده آکورد ماژور یا مینور می‌سازی، علامت‌های ساده‌ی آکورد رو می‌خونی و هفت‌تا آکوردی که تو دل دو ماژور هستن رو درمیاری.

آکوردهای یه تنالیته رو با عدد رومی شماره می‌زنی، می‌فهمی چرا V آدم رو می‌کشه سمت I، و یه توالی مثل I–V–vi–IV رو از یه تنالیته می‌بری به یه تنالیته‌ی دیگه.

دقیق می‌گی «تو تنالیته‌ی G» یعنی چی، علامت سرکلید رو تو یه نگاه می‌خونی و با دایره‌ی پنجم‌ها می‌فهمی هر تنالیته چندتا دیز یا بمل داره.

می‌بینی چرا بعضی نت‌های ملودی روی یه آکورد راحت می‌شینن و بعضی‌ها می‌سابن، نت گذر رو از یه تصادف واقعی تشخیص می‌دی و یه میزان ناجور رو به سه روش مختلف درست می‌کنی.

کل دوره رو تو یه روش جمع می‌کنی: چهار بار گوش دادن که از هر آهنگی تمپو، وزن، تنالیته و الگوی آکوردش رو درمیاره.