چیزی که از این درس میبری
- ساختار
def name(params):دستورالعملها را ذیل یک نام ثبت میکند؛ بدنه تنها هنگام فراخوانیname(args)اجرا میشود. - پارامترها نامهای متغیر در تعریف تابع هستند؛ آرگومانها مقادیر ارسالی هنگام فراخوانیاند که به ترتیب متناظر میشوند.
- دستور return داده نهایی را به فراخواننده بازمیگرداند؛ تابعی که فاقد return باشد، مقدار None بازمیگرداند.
فهرست این درس۶
۰۱تعریف تابع
کلیدواژه def به مجموعهای از مراحل نامی اختصاص میدهد
دستور def greet(name): آغازگر تعریف یک تابع است: شامل کلیدواژه def، نام تابع، پرانتز حاوی نام ورودیها، و علامت دونقطه. سطرهای دارای تورفتگی زیر آن، بدنه (Body) تابع نامیده میشوند. تعریف یک تابع صرفاً مراحل انجام کار را ذیل آن نام ذخیره میکند و هنوز هیچ کدی اجرا نمیشود. بدنه تابع تنها زمانی به اجرا درمیآید که آن را با درج نام و پرانتز فراخوانی (Call) کنید؛ نظیر greet("Sara")، و به ازای هر بار فراخوانی، بدنه مجدداً از نو اجرا خواهد شد.
همانند نوشتن یک دستور پخت روی کارت و قرار دادن آن در کشو: صرف نوشتن دستور پخت، غذایی آماده نمیکند؛ بلکه پخت غذا هر بار با برداشتن کارت و اجرای گامبهگام مراحل آن رخ میدهد.
مثال
def greet(name):
print("Hello, " + name)
greet("Sara")
greet("Omid")Hello, Sara
Hello, Omidبلوک تعریف def بهتنهایی هیچ خروجی چاپ نمیکند. دو سطر پایانی برنامه تابع greet را فراخوانی میکنند و در هر فراخوانی، بدنه تابع با نامی متفاوت اجرا میشود.
خودت رو امتحان کنسؤال ۱ از ۵
تعریف تابع با کلیدواژه def، بدنه آن را بلافاصله به اجرا درمیآورد.
- درست
- نادرست
جواب رو ببین
نادرست
نادرست است. دستور def صرفاً مراحل کار را ذیل یک نام مشخص در حافظه ثبت میکند. بدنه تابع تنها زمانی اجرا میشود که آن را فراخوانی کنید؛ مانند greet("Sara")، و در هر فراخوانی مجدداً اجرا خواهد شد.
پارامتر (Parameter) و آرگومان (Argument)
پارامتر متغیری است که در پرانتزِ تعریف تابع قید میشود: در def area(w, h):، متغیرهای w و h پارامتر هستند. آرگومان مقدار واقعی و دادهای است که هنگام فراخوانی به تابع پاس میدهید: در area(3, 4)، مقادیر 3 و 4 آرگومان هستند. در هر فراخوانی، آرگومانها به ترتیب موقعیت به پارامترهای متناظر اختصاص مییابند؛ بنابراین w مقدار 3 و h مقدار 4 را دریافت میکند.
در تابع محاسبه مساحت، area(3, 4) و area(4, 3) نتیجه یکسانی دارند؛ اما در تابعی چون تفریق minus(a, b)، جابهجایی آرگومانها خروجی را کاملاً دگرگون میسازد.
مثال
def area(w, h):
return w * h
result = area(3, 4)
print(result)
print(area(2, 5) + 1)12
11دستور return مقدار محاسبهشده را به همان نقطهای که تابع را فراخوانده بود بازمیگرداند. عبارت area(3, 4) مقدار 12 را حاصل کرده و در result ذخیره میسازد؛ area(2, 5) مقدار 10 را بازگردانده و سپس عملیات + 1 بر روی آن اعمال میشود.
خودت رو امتحان کنسؤال ۲ از ۵
def double(n):
return n * 2
print(double(4) + 1)91085
جواب رو ببین
9قدمبهقدم ببین

۱/۴روال اصلی برنامه به سطر result = area(3, 4)میرسدقاب اختصاصی برنامه اصلی (main) در انتهای پشته با سطر
result = area(3, 4)و یک جعبه خالی برای result قرار دارد. تعریف تابع area در بالا سمت راست ثبت شده است. روال اصلی در این نقطه متوقف میماند تا تابع area نتیجه را بازگرداند.
۲/۴با فراخوانی تابع، قاب area روی پشته قرار میگیرد: w = 3 و h = 4 فراخوانی تابع سبب ایجاد یک قاب (Frame) جدید به نام area بالای قاب main روی پشته فراخوانی میشود. پیکانها آرگومانهای 3 و 4 را به ترتیب وارد جعبههای پارامترها میکنند، بنابراین w برابر 3 و h برابر 4 میشود. این خانههای حافظه منحصراً متعلق به همین فراخوانی هستند.

۳/۴عبارت w * hبرابر 12 شده و با دستورreturn 12بازمیگردددرون قاب area، حاصل ضرب w * h برابر با 12 محاسبه میشود. پیکان بازگشت return 12 از قاب خارج شده و به سوی جعبه خالی result در قاب main حرکت میکند: دستور return داده خروجی را به فراخواننده تحویل میدهد.

۴/۴قاب area از پشته خارج میشود و مقدار result برابر 12 میگردد قاب تابع area با پایان اجرایش از پشته فراخوانی محو شده و متغیرهای محلی w و h نیز با آن از میان میروند. اکنون تنها قاب main باقی مانده که جعبه result آن عدد 12 را در بر دارد؛ بنابراین اجرای برنامه از سطر پس از فراخوانی ادامه مییابد.
خودت رو امتحان کنسؤال ۳ از ۵
هر واژه تخصصی را به تعریف دقیق آن متصل کنید
- def
- پارامتر
- آرگومان
- return
جواب رو ببین
- def → تعریف یک تابع جدید را آغاز میکند
- پارامتر → نامی در پرانتز تعریف تابع، مانند w
- آرگومان → مقداری که هنگام فراخوانی ارسال میشود، مانند 3
- return → مقداری را به فراخواننده بازمیگرداند و به اجرای تابع پایان میدهد
تمایز print (نمایش) و return (بازگرداندن مقدار)
دستور print درون تابع
مقدار را منحصراً روی صفحه نمایش میدهد تا انسان آن را بخواند. خود ساختار برنامه هیچ مقداری دریافت نمیکند؛ بنابراین نمیتوانید خروجی آن را در متغیر ذخیره کنید یا در محاسبات بعدی به کار ببرید.
دستور return درون تابع
داده حاصل را مستقیماً به سطری که تابع را فراخوانده بود تحویل میدهد؛ جایی که میتوان آن را در متغیر ذخیره کرد (result = area(3, 4))، در محاسبات به کار برد یا چاپ نمود.
تابعی که فاقد return باشد، به صورت پیشفرض مقدار ویژه None (نماد پوچی و عدم وجود مقدار در پایتون) را بازمیگرداند.
مثال
def greet(name):
print("Hi " + name)
x = greet("Sara")
print(x)Hi Sara
Noneنخستین سطر خروجی حاصل اجرای دستور print درون تابع greet است. از آنجا که greet فاقد دستور return است، متغیر x مقدار None را دریافت میکند و دستور print(x) آن را نمایش میدهد. این یکی از شایعترین اشتباهات برنامهنویسان نوپاست.
خودت رو امتحان کنسؤال ۴ از ۵
def area(w, h):print(w * h)x = area(3, 4)print(x + 1)
جواب رو ببین
اشکال توی خط ۲.
کاملاً درست تشخیص دادید. تابع area عدد 12 را در صفحه چاپ میکند اما هیچ مقداری بازنمیگرداند؛ از این رو مقدار x برابر None شده و عملیات x + 1 با خطای TypeError مواجه میشود. برای رفع اشکال باید print(w * h) را به return w * h تغییر دهید.
۰۴متغیرهای محلی (Local Variables)
رویدادهای درون تابع در همان تابع محصور میمانند
پارامترها و هر متغیری که درون بدنه یک تابع تعریف شود محلی (Local) هستند: آنها منحصراً تا زمانی که آن فراخوانی در حال اجراست و درون قاب اختصاصی آن روی پشته وجود دارند. به محض خروج از تابع با دستور return، قاب آن برداشته شده و متغیرهای محلی محو میشوند. بنابراین پس از اجرای area(3, 4)، نوشتن print(w) در خارج از تابع منجر به بروز NameError میشود؛ چرا که متغیر w هرگز در بدنه اصلی (main) تعریف نشده است. اگر به مقداری در بیرون تابع نیاز دارید، باید آن را با return بازگردانید.
دو فراخوانی مستقل area(3, 4) و area(2, 5) هر یک متغیرهای w و h اختصاصی خود را دارند و هرگز مقادیر یکدیگر را دستکاری یا بازنویسی نمیکنند.
مزایای بنیادین بهرهگیری از توابع
- یک بار بنویسید، بارها استفاده کنید. فراخوانیهای
minutes(3)وminutes(5)هر دو از تابع مشترکdef minutes(hours): return hours * 60بهره میبرند. - یک نقطه واحد برای نگهداری و اصلاح. چنانچه فرمول محاسباتی نیازمند تغییر باشد، تنها بدنه def را اصلاح میکنید و تمامی فراخوانیها در سراسر برنامه اصلاح میشوند.
- نامگذاری خوانا مقصود کد را آشکار میسازد. کدی مانند
to_toman(50000)ماهیت عملیات (تبدیل ریال به تومان) را روشن میکند؛ در حالی که عبارت50000 // 10خواننده را به حدس زدن وامیدارد. - مقادیر پیشفرض انعطافپذیری میافزایند. تعریف
def greet(name="friend"):به شما امکان میدهد تابع greet() را حتی بدون ارسال آرگومان ورودی فراخوانی کنید.
خودت رو امتحان کنسؤال ۵ از ۵
رضا تابع def area(w, h): return w * h را تعریف کرده، دستور result = area(3, 4) را اجرا میکند و سپس در خارج از تابع دستور print(w) را مینویسد. چه نتیجهای رخ خواهد داد؟
- عدد 3 یعنی آخرین مقدار متغیر w چاپ میشود
- عدد 12 چاپ میشود
- خطای NameError رخ میدهد، زیرا w تنها درون آن فراخوانی معتبر بود
- مقدار None چاپ میشود
جواب رو ببین
خطای NameError رخ میدهد، زیرا w تنها درون آن فراخوانی معتبر بود
کاملاً درست است. متغیر w یک متغیر محلی در قاب اختصاصی تابع area بود. با بازگشت تابع، آن قاب از پشته حذف شده است؛ بنابراین در فضای اصلی برنامه متغیری با نام w شناختهشده نیست.
۰۶جمعبندی
مرور درس
- ساختار
def name(params):دستورالعملها را ذیل یک نام ثبت میکند؛ بدنه تنها هنگام فراخوانیname(args)اجرا میشود. - پارامترها نامهای متغیر در تعریف تابع هستند؛ آرگومانها مقادیر ارسالی هنگام فراخوانیاند که به ترتیب متناظر میشوند.
- دستور return داده نهایی را به فراخواننده بازمیگرداند؛ تابعی که فاقد return باشد، مقدار None بازمیگرداند.
- دستور print مقادیر را برای کاربر روی صفحه نمایش میدهد؛ دستور return مقدار را برای پردازش یا ذخیرهسازی به بدنه برنامه تحویل میدهد.
- هر فراخوانی قاب حافظه مستقلی روی پشته فراخوانی (Call Stack) به دست میآورد که متغیرهای محلی آن با پایان تابع محو میشوند.
به سبک خودت یادش بگیر.
توی اپ از یادآی بخواه این درس رو سادهتر توضیح بده، از زندگی خودت مثال بزنه یا عمیقتر بره. بعد یه مسیر کامل دور هدف خودت بساز.