پث‌وایز

رایانه‌ها چگونه کار می‌کننددرس ۶ از ۱۲

واکشی، رمزگشایی و اجرا: چرخه‌ای که محرک تمام پردازش‌هاست

چرخهٔ سه مرحله‌ای پردازنده را برای اجرای دستورالعمل‌ها گام‌به‌گام بررسی کنید؛ دریابید شمارندهٔ برنامه چگونه توالی را هدایت می‌کند و پرش‌های شرطی چطور حلقه‌ها و تصمیم‌گیری‌ها را ممکن می‌سازند.

چیزی که از این درس می‌بری

  • شمارندهٔ برنامه (PC) نشانی دستورالعمل بعدی را نگهداری می‌کند.
  • هر دستورالعمل چرخهٔ سه‌گانهٔ واکشی (ورود به ثبات IR)، رمزگشایی (تفسیر عملیات) و اجرا (محاسبه و انجام) را سپری می‌کند.
  • پس از اجرای هر دستورالعمل معمولی، PC به دستور بعدی اشاره می‌کند: در دستورات ۴ بایتی، مقدار ۸ به ۱۲ تبدیل می‌شود.
فهرست این درس۵
  1. شمارندهٔ برنامه (Program Counter یا PC)
  2. چرخهٔ همیشگی اجرا
  3. نشانه‌گذاری دستور پخت با سرانگشت
  4. پیدایش حلقه‌ها و شاخه‌های شرطی از یک خط سیر مستقیم
  5. مرور این درس

شمارندهٔ برنامه (Program Counter یا PC)

اسم · سخت‌افزار

یک ثبات ویژه درون پردازنده که نشانی دستورالعمل بعدی را که باید به اجرا درآید در خود نگه می‌دارد. پس از اجرای موفق هر دستورالعمل متوالی، مقدار آن به نشانی دستور بعدی تغییر می‌کند؛ در پردازندهٔ آموزشی ما که پهنای هر دستور ۴ بایت است، این کار با افزودن ۴ واحد به PC صورت می‌پذیرد.

گزارهٔ PC = 8 یعنی «دستورالعمل بعدی در نشانی ۸ حافظه مستقر است». در برنامهٔ آموزشی ما، این نشانی به دستور ADD R3,R1,R2 تعلق دارد.

۰۲قدم‌به‌قدم

چرخهٔ همیشگی اجرا

  1. واکشی (Fetch)

    دستورالعملِ مستقر در نشانیِ ثبت‌شده در PC از حافظه خوانده شده و در «ثبات دستورالعمل» (IR) درون پردازنده رونوشت می‌شود.

  2. رمزگشایی (Decode)

    واحد کنترل بایت‌های دریافتی را تحلیل می‌کند تا نوع عملیات، ثبات‌های دخیل و نشانی‌های مربوطه را تشخیص دهد.

  3. اجرا (Execute)

    واحد ALU یا سامانهٔ حافظه عملیات خواسته شده را به انجام می‌رساند و حاصل در یک ثبات یا در نشانی حافظه ثبت می‌گردد.

  4. انتقال به گام بعدی و تکرار چرخه

    شمارندهٔ برنامه (PC) به نشانی دستور بعدی تغییر می‌یابد و این حلقه با سرعتی بالغ بر میلیاردها بار در ثانیه از نو آغاز می‌شود. حتی در زمان بیکاری ظاهری رایانه، سیستم‌عامل پیوسته دستوراتی را اجرا می‌کند یا پردازنده را تا دریافت رویداد جدید به حالت تعلیق موقت درمی‌آورد.

خودت رو امتحان کنسؤال ۱ از ۵

پردازنده هر دستورالعمل را بر پایهٔ چه ترتیبی به انجام می‌رساند؟

  1. اجرا، واکشی، رمزگشایی
  2. رمزگشایی، واکشی، اجرا
  3. واکشی، رمزگشایی، اجرا
  4. واکشی، اجرا، رمزگشایی
جواب رو ببین

واکشی، رمزگشایی، اجرا

کاملاً درست است. پردازنده ابتدا دستورالعمل را از حافظه واکشی می‌کند، سپس مفهوم آن را رمزگشایی می‌نماید و در نهایت آن را اجرا می‌کند؛ پس از آن با به‌روزرسانی PC چرخه مجدداً تکرار می‌شود.

نشانه‌گذاری دستور پخت با سرانگشت

تصور کنید در حال دنبال کردن یک دستور پخت بلند هستید و سرانگشت خود را روی خط جاری گذاشته‌اید. خط را می‌خوانید (واکشی)، مفهومش را درک می‌کنید (رمزگشایی)، آن کار را انجام می‌دهید (اجرا) و سپس انگشت خود را یک خط پایین می‌برید. شمارندهٔ برنامه (PC) دقیقاً همانند این سرانگشت عمل می‌کند. گاهی در دستور نوشته شده است: «به گام سوم بازگردید و کار را تا یکدست شدن خمیر تکرار کنید»؛ در این حالت انگشت شما به‌جای پایین رفتن، به سطرهای بالاتر پرش می‌کند. مرز تمثیل با واقعیت در این نکته است: پردازنده هرگز نگاهی گذرا به سطرهای آینده نمی‌اندازد و کل دستور را یکجا نمی‌خواند؛ بلکه تنها سطری را درک می‌کند که درست زیر انگشت آن قرار گرفته است.

خودت رو امتحان کنسؤال ۲ از ۵

شمارندهٔ برنامه (PC) چه داده‌ای را در خود نگهداری می‌کند؟

  1. تعداد کل دستورالعمل‌هایی که تا این لحظه اجرا شده‌اند
  2. نشانیِ دستورالعمل بعدی که باید اجرا شود
  3. حاصلِ آخرین محاسبهٔ انجام‌شده
  4. کل کدهای برنامه به‌صورت آمادهٔ اجرا
جواب رو ببین

نشانیِ دستورالعمل بعدی که باید اجرا شود

کاملاً درست است. برخلاف نام آن، این ثبات تعداد دستورالعمل‌ها را نمی‌شمارد؛ بلکه صرفاً نشانی خانه‌ای از حافظه را نگه می‌دارد که دستورالعمل بعدی باید از آنجا واکشی شود.

قدم‌به‌قدم ببین

  1. مرحلهٔ واکشی (Fetch)
    ۱/۴مرحلهٔ واکشی (Fetch)

    حافظه دستورهای LOAD، LOAD، ADD و STORE را در نشانی‌های ۰، ۴، ۸ و ۱۲ در خود دارد. ثبات PC مقدار ۸ را نشان می‌دهد؛ بنابراین خانهٔ ADD در نشانی ۸ فعال می‌شود و کل دستورالعمل ADD R3,R1,R2 درون ثبات دستورالعمل (IR) رونوشت می‌گردد. در نشانگر چرخه، نماد F (واکشی) روشن است.

  2. مرحلهٔ رمزگشایی (Decode)
    ۲/۴مرحلهٔ رمزگشایی (Decode)

    دستورالعمل موجود در IR به بخش‌های سازنده تفکیک می‌شود: نوع عملیات ADD، و ثبات‌های R3، R1 و R2. خطوط ارتباطی واحد کنترل به سوی R1، R2 و ALU فعال می‌شوند: این عملیات یک جمع ریاضی با استفاده از مقادیر R1 و R2 است که حاصل آن در R3 ذخیره خواهد شد. در نشانگر، نماد D (رمزگشایی) روشن می‌شود.

  3. مرحلهٔ اجرا (Execute)
    ۳/۴مرحلهٔ اجرا (Execute)

    مقادیر ۷ و ۵ از ثبات‌های R1 و R2 به واحد ALU منتقل می‌شوند و حاصل‌جمع ۱۲ در ثبات R3 جای می‌گیرد. در نشانگر چرخه، نماد E (اجرا) روشن است. بدین ترتیب اجرای این دستورالعمل به پایان می‌رسد.

  4. به‌روزرسانی PC و تکرار چرخه
    ۴/۴به‌روزرسانی PC و تکرار چرخه

    مقدار PC از ۸ به ۱۲ (نشانی دستور ۴ بایتی بعدی) تغییر می‌کند و برجسته‌سازی به خانهٔ STORE منتقل می‌شود. نشانگر چرخه به وضعیت F بازمی‌گردد و دستور STORE R3,[22] درون ثبات IR واکشی می‌شود، در حالی که ثبات R3 همچنان حامل مقدار ۱۲ است. این چرخه میلیاردها بار در ثانیه استمرار می‌یابد.

خودت رو امتحان کنسؤال ۳ از ۵

در پردازندهٔ آموزشی ما طول هر دستورالعمل ۴ بایت است. دستورالعملی متوالی (غیرپرشی) در نشانی ۱۲ به اجرا درآمده است. مقدار کنونی PC چیست؟

  1. ۱۳
  2. ۱۶
  3. ۱۲
  4. ۴
جواب رو ببین

۱۶

کاملاً درست است. از آنجا که هر دستورالعمل ۴ بایت فضا اشغال می‌کند، دستورالعمل بعدی در نشانی ۱۲ + ۴ = ۱۶ آغاز می‌شود.

۰۴دستورات پرش

پیدایش حلقه‌ها و شاخه‌های شرطی از یک خط سیر مستقیم

یک دستورالعمل پرش (Jump) به‌جای افزایش پیوستهٔ PC به دستور بعدی، مقدار آن را به نشانی دلخواه دیگری تغییر می‌دهد تا اجرای برنامه از آن نقطه ادامه یابد. یک پرش شرطی (Conditional Branch)، مانند «در صورت ناصفر بودن پرش کن»، تنها زمانی پرش را محقق می‌سازد که شرط تعیین‌شده برقرار باشد؛ در غیر این صورت PC روند عادی خود را پی می‌گیرد. ترکیب این دو سازوکار بنیاد ساخت تمام حلقه‌ها و ساختارهای شرطی (if/else) در تمامی نرم‌افزارهای جهان است.

گزارهٔ «اگر گذرواژه نادرست بود به بخش پیام خطا پرش کن، در غیر این صورت به صفحهٔ اصلی برو» در قالب یک دستور مقایسه و یک پرش شرطی پیاده‌سازی می‌شود.

مثال

; مقدار اولیهٔ ثبات R1 برابر با ۳ است
40: SUB R1, R1, 1   ; R1 = R1 - 1
44: JNZ R1, 40      ; اگر مقدار R1 صفر نیست، نشانی PC را برابر با ۴۰ قرار بده
48: ...             ; ادامهٔ اجرای متوالی

خروجی

R1: 3 → 2 → 1 → 0
دستور SUB سه بار اجرا شد؛ هنگام رسیدن به ۰، پرش نادیده گرفته می‌شود و PC به نشانی ۴۸ می‌رود

دستورات SUB (تفریق) و JNZ (پرش در صورت ناصفر بودن) فرامین تکمیلی پردازندهٔ ما هستند. این حلقه چیزی جز هدایت مکرر PC به نشانی ۴۰ تا زمان برآورده نشدن شرط نیست.

خودت رو امتحان کنسؤال ۴ از ۵

کدام نوع از دستورالعمل‌ها ایجاد حلقه‌های تکرار را ممکن می‌سازد؟

  1. دستور ADD
  2. دستور LOAD
  3. یک پرش شرطی (Conditional Jump)
  4. دستور STORE
جواب رو ببین

یک پرش شرطی (Conditional Jump)

کاملاً درست است. یک پرش شرطی تا زمان برقراری شرط، نشانی PC را به دستوری در گذشته بازمی‌گرداند تا فرامین مجدداً تکرار شوند و با نقض شرط، حلقه را خاتمه می‌دهد.

خودت رو امتحان کنسؤال ۵ از ۵

پردازنده پیش از آغاز اجرای برنامه، تمام محتوای آن را مطالعه کرده و به مقصود کلی آن پی می‌برد.

  1. درست
  2. نادرست
جواب رو ببین

نادرست

نادرست است. پردازنده هرگز ساختار کلی یک برنامه را به‌عنوان یک کلِ معنادار درک یا مشاهده نمی‌کند؛ بلکه صرفاً به همان دستوری می‌نگرد که شمارندهٔ برنامه (PC) به آن اشاره دارد: واکشی، رمزگشایی، اجرا، و سپس حرکت به سوی دستورالعمل بعدی.

۰۵جمع‌بندی

مرور این درس

  • شمارندهٔ برنامه (PC) نشانی دستورالعمل بعدی را نگهداری می‌کند.
  • هر دستورالعمل چرخهٔ سه‌گانهٔ واکشی (ورود به ثبات IR)، رمزگشایی (تفسیر عملیات) و اجرا (محاسبه و انجام) را سپری می‌کند.
  • پس از اجرای هر دستورالعمل معمولی، PC به دستور بعدی اشاره می‌کند: در دستورات ۴ بایتی، مقدار ۸ به ۱۲ تبدیل می‌شود.
  • دستور پرش مقدار PC را به نشانی دیگری هدایت می‌کند؛ پرش شرطی این کار را تنها در صورت تحقق شرط انجام می‌دهد و بدین سان حلقه‌ها و ساختارهای شرطی پدید می‌آیند.
  • پردازنده در هر لحظه تنها به یک دستورالعمل اشراف دارد؛ تکنیک خط لوله با هم‌پوشانی مراحل چرخه، راندمان اجرا را در هر ثانیه ارتقا می‌بخشد.

به سبک خودت یادش بگیر.

توی اپ از یادآی بخواه این درس رو ساده‌تر توضیح بده، از زندگی خودت مثال بزنه یا عمیق‌تر بره. بعد یه مسیر کامل دور هدف خودت بساز.

Cafe Bazaar Myket توی اپ شخصی‌سازیش کن