چیزی که از این درس میبری
- حلقههای بازخورد اثر گرمایش اولیه را تشدید میکنند (افزایش بخار آب، کاهش سطوح یخی، ذوب پرمافراست و احتمالاً ابرها).
- ترمزهای فیزیکی نیرومندترند: زمین گرمتر حرارت تابشی بیشتری دفع میکند و چاهکهای طبیعی همچنان نیمی از CO₂ را جذب میکنند؛ از این رو اقلیم دچار گرمایش بیپایان نمیشود.
- حساسیت اقلیمی نمایانگر برآیند نهایی است: حدود ۳ درجه گرمایش به ازای دو برابر شدن غلظت CO₂؛ با رسیدن به انتشار خالص صفر، گرمایش تثبیت میشود.
فهرست این درس۹
بازخورد اقلیمی (Climate Feedback)
تغییری ثانویه که در اثر گرمایش اولیه پدید میآید و خود متقابلاً شدت و روند گرمایش سیاره را دگرگون میسازد. بازخورد تقویتکننده (مثبت) بر شدت گرمایش میافزاید؛ درحالیکه بازخورد تعدیلکننده یا میراننده (منفی) از شدت آن میکاهد (توجه داشته باشید که واژهٔ «مثبت» در اینجا بار معنایی تشدیدکنندگی دارد، نه مطلوبیت).
گرمایش هوا سبب ذوب برفها میشود؛ زمین و صخرههای تیرهٔ زیر آن نور خورشید بیشتری جذب میکنند و این پدیده به گرمایش بیشتر میانجامد. این چرخه یک بازخورد تقویتکننده است.
نزدیک کردن میکروفون به بلندگو
اگر میکروفونی را به بلندگوی متصل به خود نزدیک کنید، صدای ضعیف محیط دریافت، تقویت، پخش و مجدداً دریافت میشود: یک چرخهٔ تشدید شونده. حلقههای بازخورد اقلیمی نیز به همین ترتیب عمل میکنند و تکانهٔ اولیهٔ حاصل از انتشار CO₂ را به گرمایشی بسیار وسیعتر بدل میسازند. البته این تشبیه در یک نقطه تفاوت دارد: صدای بلندگو جیغ میکشد و مهارناپذیر میشود، اما بازخوردهای کرهٔ زمین به پرتگاه مهارناپذیری ابدی نمیرسند. ترمزهای فیزیکی قدرتمندتری در سیاره وجود دارند که با شتابی تندتر از این تقویتکنندهها رشد میکنند و دمای زمین را در سطحی بالاتر به تعادل میرسانند.
خودت رو امتحان کنسؤال ۱ از ۴
کاوه در مقالهای میخواند که با گرمایش قطب شمال، وسعت یخهای شناور کاهش یافته و پهنهٔ اقیانوسی تیره هر تابستان بیشتر در معرض تابش قرار میگیرد. این پدیده چه نوع بازخوردی است و علت آن چیست؟
- بازخورد تعدیلکننده، زیرا ذوب یخها آب پیرامون خود را خنک میسازد
- بازخورد تقویتکننده: آب تیره بهمراتب بیشتر از یخ سپیدرنگ نور خورشید را جذب میکند
- اصولاً یک بازخورد به شمار نمیرود، زیرا ذوب یخ شناور تراز آب دریا را بالا نمیبرد
- بازخورد تعدیلکننده، زیرا سطح آزاد آب امکان فرار گرما به فضا را فراهم میکند
جواب رو ببین
بازخورد تقویتکننده: آب تیره بهمراتب بیشتر از یخ سپیدرنگ نور خورشید را جذب میکند
بله، کاملاً درست است. یخ سفید بخش عمدهٔ نور خورشید را بازمیتاباند و آب تیرهٔ اقیانوس بیش از ۹۰٪ آن را جذب میکند. کاهش سطح یخ به معنای جذب گرمای خورشیدی بیشتر است که خود ذوب یخهای بیشتری را در پی دارد.
۰۳بزرگترین تقویتکنندهٔ طبیعی
هوای گرمتر، بخار آب بیشتر
بهازای هر ۱ درجهٔ سانتیگراد افزایش دمای جو، هوا میتواند حدود ۷٪ بخار آب بیشتری در خود ذخیره کند؛ و بخار آب خود یک گاز گلخانهای نیرومند است. بنابراین CO₂ هوا را گرم میکند، هوای گرمتر بخار آب بیشتری جذب مینماید و این بخار آب گرمای فروسرخ بیشتری را به دام میاندازد. این چرخه بهتنهایی اثر گرمایشی اولیهٔ ناشی از CO₂ را تقریباً دو برابر میکند.
بخار آب هرگز آغازگر خودبهخودی تغییر اقلیم نیست: بخار مازاد ظرف چند روز بهشکل باران فرومیریزد. میزان آن مستقیماً تابع دمای پایهای است که CO₂ تعیین میکند؛ از این رو بخار آب نقش یک تشدیدکننده (آمپلیفایر) را دارد، نه عامل اولیه.
سایر عوامل تقویتکنندهٔ گرمایش
- پوشش برف و یخ: کاهش سطوح صیقلی سپید به معنای افزایش جذب مستقیم تابش خورشید است.
- ذوب خاکهای منجمد (پرمافراست): لایههای منجمد اعماق زمین در شمالگان کربنی بیش از کل اتمسفر کنونی زمین در خود محبوس دارند. با ذوب تدریجی آنها، فعالیت باکتریها مقادیر عظیمی CO₂ و متان روانهٔ جو میکند.
- پوشش ابرها: پیچیدهترین بازخورد اقلیمی؛ زیرا ابرهای ارتفاع پایین گرما را دفع و ابرهای نازک ارتفاع بالا گرما را حبس میکنند. ارزیابی IPCC نشان میدهد که اثر کل ابرها بهاحتمال قوی ماهیتی تقویتکننده دارد.
خودت رو امتحان کنسؤال ۲ از ۴
آیا هر یک از این پدیدهها گرمایش را تشدید میکند یا مانع شتاب گرفتن آن میشود؟
- افزایش گنجایش بخار آب در هوای گرمتر
- تابش گرمایی بیشتر به فضا از سوی سیارهٔ گرمتر
- آزادسازی گاز متان در اثر ذوب خاکهای منجمد (پرمافراست)
- جذب بخشی از CO₂ انتشاری توسط اقیانوسها و پوشش گیاهی
- ذوب زودهنگام برفها و نمایان شدن خاک تیره
جواب رو ببین
گرمایش را تشدید میکند: افزایش گنجایش بخار آب در هوای گرمتر, آزادسازی گاز متان در اثر ذوب خاکهای منجمد (پرمافراست), ذوب زودهنگام برفها و نمایان شدن خاک تیره
مانع شتاب گرفتن میشود: تابش گرمایی بیشتر به فضا از سوی سیارهٔ گرمتر, جذب بخشی از CO₂ انتشاری توسط اقیانوسها و پوشش گیاهی
۰۵ترمزهای بنیادین فیزیکی
چه عاملی مانع از خروج دائمی اقلیم از مهار میشود؟
نیرومندترین ترمز اقلیمی برخاسته از قانون بنیادی تابش پلانک در فیزیک است: اجسام گرمتر بهشدت گرمای بیشتری از خود به فضا میتابانند (متناسب با توان چهارم دما). شدت این دفع حرارت از مجموع تمامی بازخوردهای تشدیدکننده سریعتر رشد میکند؛ در نتیجه زمین در دمایی نوین و بالاتر تثبیت میشود. ترمز دوم چاهکهای طبیعی کربن هستند: اقیانوسها و پوشش گیاهی تاکنون حدود نیمی از کل CO₂ تولیدی انسان را به خود جذب کردهاند. هرچند با گرمتر شدن زمین بازدهی این چاهکها کاهش مییابد، اما همچنان نقشی مهارکننده ایفا میکنند.
به همین دلیل است که چرخهٔ بخار آب روی زمین متوقف میشود و آب اقیانوسها را به جوش نمیآورد؛ و همچنین نیمی از انتشارات ما توسط زمین و دریا جذب شده و تنها نیمی در جو باقی میماند.
حساسیت اقلیمی (Climate Sensitivity)
میزان افزایش نهایی دمای کرهٔ زمین در صورت دو برابر شدن غلظت CO₂ نسبت به دوران پیش از صنعتی شدن، پس از به تعادل رسیدن تمامی بازخوردهای سریع. این شاخص بیانگر برآیند نهایی نیروهای تقویتکننده و ترمزهای طبیعی است. دقیقترین برآورد IPCC حاکی از گرمایشی در حدود ۳ درجهٔ سانتیگراد (با بازهٔ محتمل بین ۲٫۵ تا ۴ درجه) است.
دو برابر شدن CO₂ پیشصنعتی معادل رسیدن به غلظت حدود ۵۶۰ ppm است. اگر بازخوردهای اقلیمی وجود نداشتند، این افزایش صرفاً حدود ۱ درجه دما را بالا میبرد؛ اما حلقههای بازخورد این رقم را به مرز ۳ درجه میرسانند.
خودت رو امتحان کنسؤال ۳ از ۴
فرهاد میگوید: «از آنجا که بازخوردهای اقلیمی پیوسته گرمایش را تشدید میکنند، حتی اگر جهان به انتشار خالص صفر برسد، دمای سیاره تا سدهها خودبهخود رو به افزایش خواهد گذاشت.»
- درست
- نادرست
جواب رو ببین
نادرست
طبق ارزیابیهای علمی IPCC، این گزاره نادرست است. به محض آنکه انتشارات خالص CO₂ به صفر برسد، گرمایش ناشی از آن متوقف شده و دما تقریباً تثبیت خواهد شد. بازخوردها اثر گرمایشی هر تُن گاز را چند برابر میکنند، اما ترمزهای طبیعی مانع از خودگردانی و تداوم خودبهخودی آنها میشوند (البته پدیدههای کندی مانند بالا آمدن سطح آب دریاها تا قرنها ادامه خواهند داشت).
۰۷نقاط عطف و دگرگونیهای ناگهانی
جهش سامانه به وضعیتی نوین و برگشتناپذیر
نقطهٔ عطف اقلیمی (Tipping Point) آستانهای بحرانی است که با گذر از آن، بخشی از اکوسیستم یا سامانهٔ آبوهوایی وارد فرآیندی خودپیشبرنده میشود که بازگشت از آن فوقالعاده دشوار یا ناممکن خواهد بود. نامزدهای اصلی این پدیده عبارتاند از: فروپاشی یخسارهای گرینلند و باختر جنوبگان، تخریب و تبدیل جنگلهای بارانی آمازون به ساوانا، و کندی شدید جریان واژگونی اقیانوس اطلس (AMOC). گزارش IPCC این پدیدهها را رخدادهایی با «احتمال وقوع پایین اما خسارت بسیار بالا» دستهبندی میکند و تأکید دارد که ریسک وقوع آنها با هر دهم درجه گرمایش بیشتر، تصاعدی اوج میگیرد.
فروپاشی کامل یک یخسار در بازهٔ چند سده تا چند هزاره رخ خواهد داد، نه در عرض یک شب. همچنین IPCC انتظار دارد جریان اقیانوس اطلس در این قرن تضعیف شود، اما فروپاشی ناگهانی آن پیش از سال ۲۱۰۰ را نامحتمل، هرچند نه کاملاً غیرممکن، ارزیابی کرده است.
دو سوءبرداشت رایج از مفهوم نقاط عطف
رویکرد فاجعهانگار: «دیگر کار از کار گذشته»
این نگرش یک آستانهٔ فرضی را پایان مطلق حیات میانگارد؛ درحالیکه سیارهٔ زمین یک پرتگاه واحد ندارد و مهار هر دهم درجه از گرمایش، ریسک بروز فاجعه و دامنهٔ خسارات را بهشدت کاهش میدهد.
رویکرد انکارگرا: «صرفاً جنجال رسانهای است»
این دیدگاه احتمال آماری پایین را معادل صفر میانگارد؛ درحالیکه ابعاد این دگرگونیها آنچنان سهمگین و برگشتناپذیر است که حتی چند درصد احتمال وقوع نیز توجیهکنندهٔ فوریترین اقدامات پیشگیرانه است؛ درست مانند بیمه کردن خانه در برابر آتشسوزی.
خودت رو امتحان کنسؤال ۴ از ۴
شیرین تیتری خبری میبیند: «دانشمندان هشدار میدهند یکی از یخسارهای قطبی در آستانهٔ رسیدن به نقطهٔ عطف است.» دوستش با ناامیدی میگوید: «پس دیگر امیدی نیست و هیچ تلاشی فایده ندارد.» دقیقترین پاسخ علمی به او چیست؟
- حق با اوست؛ وقتی سامانهای به نقطهٔ عطف نزدیک شود، هیچ عاملی نمیتواند پیامدها را تغییر دهد
- تیتر خبر بیتردید کذب و اغراقآمیز است، زیرا نقاط عطف صرفاً فرضیاتی تخیلیاند
- ریسک وقوع نقاط عطف با شدت گرمایش رابطهٔ مستقیم دارد؛ بنابراین کاهش انتشارات همچنان این احتمال را کم میکند
- نقاط عطف اقلیمی صرفاً زیستگاه خرسهای قطبی را تهدید میکنند و بر حیات بشر بیتأثیرند
جواب رو ببین
ریسک وقوع نقاط عطف با شدت گرمایش رابطهٔ مستقیم دارد؛ بنابراین کاهش انتشارات همچنان این احتمال را کم میکند
درست است. احتمال فعال شدن نقاط عطف همگام با افزایش دما تصاعدی بالا میرود، و دگرگونی یخسارها نیز فرآیندی چندصدساله است. مهار هر کسر از گرمایش، شانس وقوع را پایین آورده و به تمدنها فرصت انطباق و نجات میدهد.
۰۹جمعبندی
مرور و جمعبندی درس
- حلقههای بازخورد اثر گرمایش اولیه را تشدید میکنند (افزایش بخار آب، کاهش سطوح یخی، ذوب پرمافراست و احتمالاً ابرها).
- ترمزهای فیزیکی نیرومندترند: زمین گرمتر حرارت تابشی بیشتری دفع میکند و چاهکهای طبیعی همچنان نیمی از CO₂ را جذب میکنند؛ از این رو اقلیم دچار گرمایش بیپایان نمیشود.
- حساسیت اقلیمی نمایانگر برآیند نهایی است: حدود ۳ درجه گرمایش به ازای دو برابر شدن غلظت CO₂؛ با رسیدن به انتشار خالص صفر، گرمایش تثبیت میشود.
- ریسک عبور از نقاط عطف با هر دهم درجه افزایش دما بیشتر میشود؛ بنابراین هیچ آستانهای پایان راه نیست و هر گام در مهار گرمایش سرنوشتساز است.
به سبک خودت یادش بگیر.
توی اپ از یادآی بخواه این درس رو سادهتر توضیح بده، از زندگی خودت مثال بزنه یا عمیقتر بره. بعد یه مسیر کامل دور هدف خودت بساز.