قلب: یه پمپ دوتایی (The Heart)
چهار حفرهی قلب، دو مسیری که پمپ میکنن، و اینکه دریچهها و صدای «لابداب» دارن چیکار میکنن.
کجاست و چیه
یه پمپ ماهیچهای تقریباً اندازهی یه مشت
قلبت یه پمپ توخالیه که از ماهیچهی قلبی ساخته شده، تقریباً اندازهی مشتت. تو قفسهی سینه بین دو تا ریه، نزدیک وسط قرار داره، و یهکم کج شده که نوکش به سمت چپه. برای همین ضربانش رو بیشتر سمت چپ حس میکنی، و برای همین خیلیها فکر میکنن قلب کاملاً سمت چپه.
کف دستت رو بذار وسط سینهت، یهکم سمت چپِ استخون جناغ: تقریباً همونجاست، نه نزدیک زیر بغل چپت.
چهار اتاق، دو پمپ
دهلیزها میگیرن، بطنها پمپ میکنن
قلب چهار تا حفره داره. دو تا بالایی، دهلیزها (atria)، خونی که وارد میشه رو میگیرن. دو تا پایینی، بطنها (ventricles)، اون رو بیرون پمپ میکنن. یه دیواره به اسم سپتوم (septum) سمت راست رو از چپ جدا میکنه. سمت راست خونِ کماکسیژن رو یه مسیر کوتاه، تا ریهها، پمپ میکنه. سمت چپ خونِ پراکسیژن رو به کل بدن پمپ میکنه؛ برای همین دیوارهی بطن چپ خیلی کلفتتر و قویتره.
تو شکلهای کتابهای درسی قلب رو به تو نگاه میکنه، پس سمت راستش سمت چپ توئه. RA یعنی دهلیز راست، LV یعنی بطن چپ، و همینطور بقیه.
خودت رو امتحان کن
کدوم حفره خونِ پراکسیژن رو به کل بدن پمپ میکنه؟
- دهلیز راست
- بطن راست
- دهلیز چپ
- بطن چپ
جواب رو ببین
بطن چپ
درسته. بطن چپ کار سنگین رو انجام میده؛ برای همینه که دیوارهش از هر چهار تا کلفتتره.
قدمبهقدم ببین

چهار حفره، هنوز بدون خون چهار حفره: دو تا دهلیزِ بالایی (RA، LA) خون رو میگیرن، و دو تا بطنِ پایینی (RV، LV) پمپ میکنن. اون حاشیهی کلفت مال بطن چپه. مثلثهای کوچیک دریچهها هستن، ریهها بالای تصویرن و شکل آدم پایینش نمایندهی بدنه؛ هنوز هیچ خونی جریان نداره.

سمت راست خون رو به ریهها میفرسته خونِ کماکسیژن (نقطههای آبی) از بدن برمیگرده تو RA، از یه دریچه رد میشه و میره تو RV، و از اونجا به ریهها پمپ میشه. خونِ کماکسیژنِ واقعی قرمز تیرهست، نه آبی؛ این رنگ فقط نشون میده اکسیژنش رو داده.

سمت چپ خون رو به بدن میفرسته خونِ تازه و پراکسیژن (نقطههای نارنجی) از ریهها برمیگرده تو LA، از یه دریچه رد میشه و میره تو LV، و بطن چپِ کلفت اون رو از راه آئورت (aorta)، سرخرگ اصلی بدن، به کل بدن پمپ میکنه.

دو طرف با هم میزنن دو طرف قلب همزمان و با یه ریتم ثابت فشرده میشن، و هر دریچه با یه حلقهی کوچیکِ ضربان بسته میشه. شمارنده نوشته 70 bpm: یعنی تو حالت استراحت حدود ۷۰ ضربه در دقیقه. هر «لابداب»ی که میشنوی صدای بسته شدن دریچههاست.
خودت رو امتحان کن
طبق قابها، یه قطره خون تو یه دور کامل از چه مسیری میره؟
- بدن ← دهلیز چپ ← بطن چپ ← ریهها ← دهلیز راست ← بطن راست ← بدن
- بدن ← دهلیز راست ← بطن راست ← ریهها ← دهلیز چپ ← بطن چپ ← بدن
- بدن ← بطن راست ← دهلیز راست ← ریهها ← بطن چپ ← دهلیز چپ ← بدن
- ریهها ← دهلیز راست ← دهلیز چپ ← بدن ← بطن راست ← بطن چپ ← ریهها
جواب رو ببین
بدن ← دهلیز راست ← بطن راست ← ریهها ← دهلیز چپ ← بطن چپ ← بدن
درسته. خونِ برگشته از بدن وارد سمت راست میشه و میره به ریهها؛ از ریهها که برگشت وارد سمت چپ میشه و میره به بدن. همیشه اول دهلیز، بعد بطن.
درهای یهطرفه
دریچهها، و اینکه «لابداب» از کجا میآد
چهار تا دریچه (valve) مثل درهای یهطرفه عمل میکنن: خون وقتی رو به جلو میره میتونه بازشون کنه، ولی اگه بخواد برعکس برگرده محکم بسته میشن. صدای آشنای لابداب قلب صدای بسته شدن همین دریچههاست. لاب یعنی بسته شدن دریچههای بین دهلیزها و بطنها وقتی بطنها شروع به فشرده شدن میکنن. داب یعنی بسته شدن دریچههای خروجی وقتی این فشار تموم میشه.
گوشی پزشکی دنبال یه «لابداب» تمیزه. یه صدای «فِشفِش» اضافه، که بهش سوفل (murmur) میگن، میتونه یعنی خون داره از یه دریچهای رد میشه که کامل باز یا بسته نمیشه؛ هرچند خیلی از سوفلها بیخطرن.
خودت رو امتحان کن
صدای «لابداب» ضربان قلب از چیه؟
- برخورد خون به دیوارهی سرخرگها
- ساییده شدن ماهیچهی قلب به ریهها
- بسته شدن دریچههای داخل قلب
- جابهجا شدن هوا تو قفسهی سینه با هر ضربان
جواب رو ببین
بسته شدن دریچههای داخل قلب
درسته. لاب بسته شدن دریچههای بین دهلیزها و بطنهاست؛ داب بسته شدن دریچههای خروجی.
جرقهی داخلی
قلب ضربانهاش رو خودش شروع میکنه
هر ضربان با یه سیگنال الکتریکی شروع میشه که از یه تیکهی کوچیک از سلولهای مخصوص تو دهلیز راست میآد: گرهی سینوسیدهلیزی (SA node)، همون ضربانساز (pacemaker) طبیعی قلب. سیگنال اول تو دهلیزها پخش میشه، بعد میره پایین به بطنها؛ برای همین بالای قلب یه لحظه زودتر از پایینش فشرده میشه. قلب برای شروع هر ضربان به مغز احتیاج نداره. عصبها و هورمونهایی مثل آدرنالین فقط تندش یا کُندش میکنن.
برای همینه که قلب حتی بعد از اینکه برای پیوند از بدن درآورده میشه، میتونه یه مدت به زدن ادامه بده: ضربانسازش داخل خود قلبه.
خودت رو امتحان کن
قلب برای شروع تکتک ضربانهاش به یه سیگنال از مغز احتیاج داره.
جواب رو ببین
نادرست
غلطه. هر ضربان تو ضربانسازِ خود قلب شروع میشه، یعنی گرهی SA تو دهلیز راست. مغز، از راه عصبها و هورمونها، فقط میتونه ضربانها رو تندتر یا کُندتر کنه.
قلب به زبون عدد (یه بزرگسال سالم در حال استراحت)
- ضربان قلب در حال استراحت: معمولاً حدود ۶۰ تا ۱۰۰ ضربه در دقیقه؛ آدمهای خیلی ورزیده ممکنه کمتر داشته باشن.
- هر ضربان تقریباً ۷۰ میلیلیتر خون از هر بطن بیرون میده.
- جمعش تو حالت استراحت میشه حدود ۵ لیتر در دقیقه، و موقع ورزش سنگین چند برابر این.
- نبضت، روی مچ یا کنار گردن، موج فشار هر ضربانه. ۳۰ ثانیه بشمارش و دو برابرش کن تا تعداد ضربان در دقیقه دستت بیاد.
خودت رو امتحان کن
- بطن راست خون رو یه مسیر کوتاه هل میده، تا ریههایی که درست کنار قلبن. دیوارهش نسبتاً نازکه.
- بطن چپ خون رو تا نوک انگشتهای پات، تا مغزت و همهجای بینشون هل میده. دیوارهش حدوداً سه برابر کلفتتره.
چه قاعدهای فرق این دو تا دیواره رو توضیح میده؟
- سمت چپ بدن همیشه از سمت راست قویتره
- بطن چپ خیلی بیشتر از بطن راست خون تو خودش جا میده
- هر چی یه حفره خون رو دورتر و گستردهتر هل بده، ماهیچهی بیشتری لازم داره
- بطن راست جوونتره و هنوز کامل رشد نکرده
جواب رو ببین
هر چی یه حفره خون رو دورتر و گستردهتر هل بده، ماهیچهی بیشتری لازم داره
دقیقاً. هر دو بطن با هر ضربان تقریباً همون مقدار خون رو هل میدن، ولی بطن چپ باید اون رو با فشار بیشتر تو کل بدن بچرخونه، پس ماهیچهی بیشتری داره.
مرور درس
- قلب یه پمپ ماهیچهای به اندازهی یه مشته، بین دو تا ریه نزدیک وسط قفسهی سینه، که یهکم به چپ کج شده.
- دو تا دهلیزِ بالایی خون رو میگیرن؛ دو تا بطنِ پایینی بیرونش پمپ میکنن.
- یه پمپ دوتاییه: سمت راست خونِ کماکسیژن رو به ریهها میفرسته، سمت چپ خونِ پراکسیژن رو به بدن؛ برای همین دیوارهی بطن چپ از همه کلفتتره.
- دریچهها درهای یهطرفهان؛ «لابداب» صدای بسته شدنشونه.
- گرهی SA هر ضربان رو خودش شروع میکنه؛ عصبها و هورمونها فقط تند یا کُندش میکنن. تو حالت استراحت معمولاً ۶۰ تا ۱۰۰ ضربه در دقیقهست، یعنی حدود ۵ لیتر خون در دقیقه.