خون و رگها: شبکهی پخش (Blood and Circulation)
خون از چی ساخته شده، فرق سرخرگ و سیاهرگ و مویرگ، و اینکه تحویل واقعی کجا انجام میشه.
توش چی هست
حدود ۵ لیتر، که کمی بیشتر از نصفش مایعه
یه بزرگسال تقریباً ۵ لیتر خون داره (حدود ۴٫۵ تا ۵٫۵، تو آدمهای ریزنقشتر کمتر). حدود ۵۵ درصدش پلاسماست، یه مایع زردرنگ که بیشترش آبه و قند، نمکها، پروتئینها، هورمونها، دیاکسید کربن و مواد زائد رو حمل میکنه. ۴۵ درصد دیگه سلوله، که تقریباً همهشون گلبول قرمزن و یه سهم کوچیک هم گلبول سفید و پلاکته.
اگه یه لوله خون رو تو دستگاه آزمایشگاه بذارن تهنشین بشه، جدا میشه: یه لایهی کاهیرنگ پلاسما بالا، یه لایهی قرمز تیرهی گلبولهای قرمز پایین، و یه نوار نازک و کمرنگ از گلبولهای سفید و پلاکتها وسطشون.
چهار بخش خون
- پلاسما (plasma): مایعی که هر چیزِ حلشدهای رو میبره، از گلوکز تا هورمون تا CO2.
- گلبولهای قرمز: با هموگلوبین (haemoglobin)، یه پروتئین آهندار، اکسیژن حمل میکنن. هر کدوم حدود ۱۲۰ روز عمر میکنه.
- گلبولهای سفید: مدافعهای بدن در برابر میکروبها (درس ۹).
- پلاکتها (platelets): تیکههای ریز سلولی که سریع خودشون رو به بریدگی میرسونن و یه لخته درست میکنن که جلوش رو بگیره.
خودت رو امتحان کن
آرش موقع خرد کردن پیاز انگشتش رو میبره. کدوم بخش خونش لختهای رو شروع میکنه که خونریزی رو بند میاره؟
- گلبولهای قرمز
- پلاکتها
- آبِ پلاسما
- هموگلوبین
جواب رو ببین
پلاکتها
درسته. پلاکتها سر بریدگی جمع میشن و لختهای رو شروع میکنن که جلوش رو میگیره.
قدمبهقدم ببین

دو حلقه، یه قلب خون بهشکل یه عدد ۸ از یه قلب رد میشه، همون جعبهی وسط. حلقهی کوتاهِ بالایی میره به ریهها؛ حلقهی بلندِ پایینی میره به بدن، که شبکهی زیگزاگیِ پایینش نمایندهی مویرگهاشه. سرپیکانها جهت جریان رو نشون میدن.

سرخرگها خون رو دور میکنن سمت رفتِ حلقهی بدن کلفت و نارنجی میشه: یه سرخرگ (artery)، با برچسب A، که خونِ پراکسیژن رو با فشار از قلب دور میکنه. شاخههای فرعی میده و به رگهای نازکِ شبکه میرسه، و هی کوچیکتر و کوچیکتر میشه.

مویرگها: جایی که تحویل انجام میشه کادرِ بالا سمت چپ روی یه مویرگ زوم کرده، همونی که با مربع کوچیک روی شبکه مشخص شده. دیوارهش فقط یه سلول ضخامت داره، پس اکسیژن (O2) از اون بیرون میره به سه سلولِ بدن که بالاشن، و دیاکسید کربن (CO2) میآد تو. تو طول مویرگ رنگ خون از نارنجی، یعنی پراکسیژن، کمکم آبی میشه، یعنی اکسیژنش رو داده.

سیاهرگها برش میگردونن، ریهها تازهش میکنن سمت برگشت آبی میشه: یه سیاهرگ (vein)، با برچسب V، که اون علامتهای کوچیکِ ^ شکل روش دریچههای یهطرفهان، و خون رو به قلب برمیگردونه. از اونجا خون آبی از حلقهی ریهها بالا میره و نارنجی و تازه برمیگرده. حالا نقطهها دور کل عدد ۸ میچرخن: حدود 5 L/min، یعنی تو حالت استراحت دقیقهای ۵ لیتر.
خودت رو امتحان کن
طبق قابها: اکسیژن و غذا واقعاً کجا از خون بیرون میرن تا به سلولهات برسن؟
- تو سرخرگها، وقتی فشار بالاست
- تو مویرگها، از دیوارههایی به ضخامت یه سلول
- تو سیاهرگها، تو راه برگشت به قلب
- داخل قلب، قبل از اینکه خون پمپ بشه
جواب رو ببین
تو مویرگها، از دیوارههایی به ضخامت یه سلول
درسته. سرخرگها و سیاهرگها اتوبانها هستن؛ مویرگها کوچههاییان که بستهها اونجا تحویل داده میشن. تقریباً هر سلول بدنت نزدیک یکی از اونهاست.
سرخرگها و سیاهرگها
سرخرگها (arteries)
خون رو از قلب دور میکنن.
دیوارههای کلفت، کشسان و ماهیچهای؛ فشار بالا. هر ضربان قلب کشش میده، و همین کشش نبضیه که روی مچت حس میکنی.
سیاهرگها (veins)
خون رو به قلب برمیگردونن.
دیوارههای نازکتر؛ فشار پایین. دریچههای یهطرفه نمیذارن خون برگرده عقب، و وقتی راه میری، ماهیچههای پات سیاهرگها رو فشار میدن و کمک میکنن خون به سمت قلب بالا بره.
تلهی معروف
اسمشون بر اساس جهته، نه اکسیژن
وسوسهانگیزه فکر کنی سرخرگها خونِ پراکسیژن میبرن و سیاهرگها خونِ کماکسیژن. معمولاً درسته، ولی تعریفش این نیست. سرخرگ هر رگیه که خون رو از قلب دور میکنه؛ سیاهرگ خون رو برمیگردونه. پس سرخرگ ریوی (pulmonary artery)، از قلب به ریهها، خونِ کماکسیژن میبره، و سیاهرگهای ریوی (pulmonary veins)، از ریهها به قلب، خونِ پراکسیژن.
تو اون عدد ۸، رگی که به سمت ریهها بالا میرفت آبی بود، ولی سرخرگه: چون از قلب بیرون میره.
خودت رو امتحان کن
همهی سرخرگهای بدن خونِ پراکسیژن میبرن.
جواب رو ببین
نادرست
غلطه. سرخرگ ریوی خونِ کماکسیژن رو از قلب به ریهها میبره. سرخرگها با جهتشون تعریف میشن، یعنی دور شدن از قلب، نه با مقدار اکسیژنی که میبرن.
دو تا عدد
خوندن یه فشار خون مثل ۱۲۰ روی ۸۰
فشار خون یعنی فشاری که خون به دیوارهی سرخرگها میاره، و با واحد mmHg (میلیمتر جیوه) اندازه گرفته میشه. با دو تا عدد نوشته میشه. عدد بالا، سیستولیک (systolic)، فشار وقتیه که قلب داره فشرده میشه. عدد پایین، دیاستولیک (diastolic)، فشار بین ضربانهاست، وقتی قلب شل میشه و دوباره پر میشه. برای بزرگسالها، عددهایی که مدام حدود ۱۳۰ روی ۸۰ (راهنمای آمریکا) یا ۱۴۰ روی ۹۰ (WHO، سازمان جهانی بهداشت) یا بالاتر باشن معمولاً بالا حساب میشن، ولی فقط پزشک میتونه با چند بار اندازهگیری تشخیص بده.
فشار خون بالا اغلب تا سالها هیچ علامتی نداره. دقیقاً برای همینه که تو چکاپها اندازهش میگیرن، نه اینکه منتظر علامتش بمونن.
خودت رو امتحان کن
یه دستگاه فشار نشون میده ۱۲۰ روی ۸۰. عدد ۱۲۰ یعنی چی؟
- فشار وقتی قلب داره فشرده میشه
- فشار بین ضربانها
- تعداد ضربان قلب تو دو دقیقه
- مقدار خونی که هر ضربان پمپ میکنه، به میلیلیتر
جواب رو ببین
فشار وقتی قلب داره فشرده میشه
درسته. عدد بالا، سیستولیک، اوج فشار موقع فشرده شدن قلبه؛ عدد پایین، دیاستولیک، فشار بین ضربانهاست.
خودت رو امتحان کن
هر بخش از شبکهی پخش رو به کارش وصل کن
جواب رو ببین
- سرخرگ → خون رو با فشار بالا از قلب دور میکنه
- مویرگ → دیوارهش یه سلول ضخامت داره؛ اکسیژن و مواد زائد اینجا جابهجا میشن
- سیاهرگ → خون رو با دریچههای یهطرفه به قلب برمیگردونه
- گلبول قرمز → با هموگلوبین اکسیژن حمل میکنه
مرور درس
- یه بزرگسال تقریباً ۵ لیتر خون داره: حدود ۵۵ درصد پلاسما و ۴۵ درصد سلول.
- گلبولهای قرمز با هموگلوبینِ آهندار اکسیژن میبرن؛ گلبولهای سفید دفاع میکنن؛ پلاکتها لخته رو شروع میکنن.
- سرخرگها خون رو با فشار بالا از قلب دور میکنن؛ سیاهرگها با فشار پایین و با کمک دریچهها و ماهیچههای پا برش میگردونن.
- مویرگها، با دیوارهای به ضخامت یه سلول، جاییان که اکسیژن و غذا به سلولها میرسه و CO2 و مواد زائد جمع میشن.
- اسم رگها بر اساس جهته: سرخرگ ریوی خونِ کماکسیژن میبره. فشار خونی مثل ۱۲۰ روی ۸۰ یعنی فشار موقع انقباض روی فشار موقع استراحت، و فقط پزشک میتونه فشار خون بالا رو تشخیص بده.