چیزی که از این درس میبری
- پاها را به عرض لگن باز کنید، وزن را یکنواخت تقسیم نمایید و در جایی قرار گیرید که در دید کامل مخاطبان باشید.
- دستها را در امتداد ناف یا کنار بدن آرام بدارید؛ اشارات دست را طبیعی، در محدودهٔ میان کمر تا شانه و متناسب با کلام اعمال کنید.
- برای ادای یک اندیشهٔ کامل (حدود ۳ تا ۵ ثانیه) به یک شخص بنگرید، سپس نگاه را به فردی در نقطهای دیگر از سالن منتقل نمایید.
فهرست این درس۶
۰۱استقرار بدنی
ایستادن باوقار و استوار
پاها را تقریباً به عرض لگن باز کنید، وزن بدن را به طور یکنواخت بر هر دو پا تقسیم نمایید، و زانوها را نرم نگه داشته و قفل نکنید؛ همین ساختار ساده مانع از تاب خوردن، تلوتلو خوردن و انتقال مداوم وزن از پایی به پای دیگر میشود که همگی گوینده را مضطرب نشان میدهند. در جایی بایستید که در کانون دید همگان باشید: در کنار پردهٔ نمایش، نه پنهان در پس مانیتور لپتاپ یا تریبون سخنرانی.
سارا پیشتر هر چند ثانیه یک بار وزن بدن خود را از پهلویی به پهلوی دیگر میانداخت. استقرار محکم بر هر دو پا به چهره و قامت او آرامش بخشید و خودش نیز اذعان کرد در درون حس تسلط بیشتری یافته است.
۰۲حرکات دست و اشارات
حرکات دست در چارچوب طبیعی بدن
در فواصل میان اشارات کلامی، اجازه دهید دستها در امتداد بدن بیاسایند یا به آرامی در امتداد ناف و کمر در یکدیگر قرار گیرند. هنگام بهکارگیری دست، حرکات را طبیعی و در محدودهٔ میان کمر تا شانهها نگاه دارید؛ در سالنهای بزرگتر دامنهٔ اشارات میتواند کمی گشودهتر باشد. کارآمدترین حرکات دست بازتابدهندهٔ معنای کلماتند: بالا بردن سه انگشت به نشانهٔ «سه استدلال محوری»، گشودن دستها برای اشاره به «تمایزی بنیادین»، و گردش دستها برای بیان «پیش از تحول... و پس از آن».
از رفتارهای تکراری که دستها را پنهان میسازند یا اصوات زائد تولید میکنند بپرهیزید: فرو بردن دست در جیب در تمام طول جلسه، دستبهسینه ایستادن، فشردن پیاپی دکمهٔ خودکار یا بازی کردن با انگشتر.
خودت رو امتحان کنسؤال ۱ از ۵
این عادتهای رفتاری را تفکیک کنید: تسهیلکنندهٔ همراهی حاضران یا مایهٔ انحراف تمرکز جمع؟
- استقرار محکم پاها به عرض لگن
- تاب خوردن مداوم از پاشنه به سمت پنجهٔ پا
- بالا بردن سه انگشت به نشانهٔ محورهای سهگانه
- فرو بردن پیوستهٔ دستها در جیب در تمام طول سخنرانی
- قدم زدن پیاپی و رفتوآمد مدام در عرض صحنه
- گامی به جلو نهادن همزمان با بیان پیام محوری
جواب رو ببین
تقویتکننده: استقرار محکم پاها به عرض لگن, بالا بردن سه انگشت به نشانهٔ محورهای سهگانه, گامی به جلو نهادن همزمان با بیان پیام محوری
انحراف تمرکز: تاب خوردن مداوم از پاشنه به سمت پنجهٔ پا, فرو بردن پیوستهٔ دستها در جیب در تمام طول سخنرانی, قدم زدن پیاپی و رفتوآمد مدام در عرض صحنه
۰۳قدمبهقدم
هنر ارتباط چشمی: یک فرد، یک اندیشه
- انتخاب یک چهره در سالن
نگاه خود را به فردی مشخص در گوشهای از سالن بدوزید و مستقیماً به چشمان او بنگرید، نه به دیوار بالای سر حاضران.
- ادای یک جملهٔ کامل همراه با حفظ نگاه
به مدت ادای یک اندیشهٔ کامل—حدود ۳ تا ۵ ثانیه—نگاه خود را بر همان شخص نگاه دارید. این رویکرد حس گفتوگویی اختصاصی و صمیمانه با تکتک حاضران میآفریند.
- انتقال نگاه به بخشی دیگر از سالن
سپس نگاه خود را به فردی در نقطهای متمایز منتقل سازید: سمت مخالف یا ردیفهای انتهایی. در سالنهای بزرگ، افراد را از پهنههای گوناگون برگزینید.
- گردش متناوب نگاه در پهنهٔ سالن
در طول سخنرانی، تمام فضای سالن را پوشش دهید. افرادی که مستقیماً به آنها مینگرید احساس تکریم میکنند، و این حس صمیمیت به اطرافیان آنان نیز تسری مییابد.
نگاه سرگردان در برابر فرود هدفمند نگاه بر چهرهها
روبش مداوم و سرگردان سالن
چشمان شما مانند نورافکن فانوس دریایی بیوقفه در طول ردیفها حرکت میکند، بیآنکه بر هیچ کجایی متوقف شود. اگرچه از نظر فیزیکی به همه نگریستهاید، اما هیچکس احساس ارتباط فردی نخواهد داشت و سخنران بیقرار و ناآرام جلوه میکند.
فرود چشمگیر بر چهرهٔ افراد
نگاه بر چهرهٔ یک شخص برای ادای یک اندیشهٔ کامل آرام میگیرد و سپس منتقل میشود. شاید در هر دقیقه چهرههای کمتری دیده شوند، اما تکتک نگاهها پیوندی اصیل میسازد و ریتم کلام خود گوینده نیز متینتر میگردد.
خودت رو امتحان کنسؤال ۲ از ۵
سارا پیش از انتقال نگاه به فردی دیگر، چه مدت باید ارتباط چشمی با یک مخاطب را حفظ کند؟
- نگاهی گذرا و زیر یک ثانیه، تا مبادا مخاطب معذب شده یا حس زل زدن به او دست دهد
- به مدت ادای یک اندیشه یا گزارهٔ کامل، حدوداً ۳ تا ۵ ثانیه
- در تمام طول یک بخش کامل از سخنرانی، تا آن فرد حس همراهی عمیقی بیابد
- تا هر زمان که آن شخص با تکان دادن سر کلام را تأیید کند
جواب رو ببین
به مدت ادای یک اندیشه یا گزارهٔ کامل، حدوداً ۳ تا ۵ ثانیه
کاملاً درست است. یک اندیشه برای هر فرد، و سپس انتقال نگاه به شخصی در بخشی دیگر از سالن. این زمان برای ایجاد ارتباط صمیمانه بسنده است و مانع از احساس خیره شدن یا معذب ساختن مخاطب میشود.
خودت رو امتحان کنسؤال ۳ از ۵
مدیر ارشد سارا در ردیف نخست نشسته است و سارا پی میبرد تمام کلام خود را تنها رو به او ایراد میکند. شایستهترین واکنش چیست؟
- ادامه دادن نگاه اختصاصی به مدیر، زیرا تصمیم نهایی در دست اوست
- نگاه کردن به پردهٔ نمایش تا مبادا گوینده در موضع عجز و التماس جلوه کند
- توزیع متوازن ارتباط چشمی میان تمام حاضران سالن، به گونهای که مدیر نیز یکی از آنان باشد
- نگاه کردن به نقطهٔ تلاقی دیوار با سقف در بالای سر شنوندگان
جواب رو ببین
توزیع متوازن ارتباط چشمی میان تمام حاضران سالن، به گونهای که مدیر نیز یکی از آنان باشد
بله، کاملاً درست است. مدیر محترم نیز یکی از مخاطبان سالن به شمار میرود. گستردن ارتباط چشمی به تمام سالن، همگان را در بحث سهیم میسازد و مدیر نیز با سخنوری مواجه میشود که تسلط کامل بر کل جمع دارد.
۰۵جابهجایی در صحنه
گام برداشتن هدفمند و بازگشت به سکون
جابهجایی در صحنه بسیار مفید است، به شرط آنکه معنایی روشن را به ذهن متبادر سازد: هنگام بیان پیام محوری گامی به جلو بردارید، با آغاز فصلی تازه جایگاه خود را اندکی تغییر دهید، یا به سمت شنوندهای گام بردارید که پرسشی را مطرح کرده است؛ سپس متوقف شده و استوار بایستید. راه رفتن بیهدف و مکرر در عرض صحنه، نگاه مخاطبان را به پاهای گوینده دوخته و تمرکز آنان را از محتوا سلب میکند.
حالات چهره نیز نقشی حیاتی دارند: حفظ سیمایی آرام و مشتاق، همراه با تبسمی ملایم در لحظاتی که با بافت کلام همخوانی دارد.
سارا در طول روایت داستان خود بدون حرکت میایستد، سپس هنگام گفتن گزارهٔ «بیایید این شیوه را برای یک ماه بیازماییم»، گامی استوار به سوی حاضران برمیدارد.
خودت رو امتحان کنسؤال ۴ از ۵
یافتههای پژوهشی مهرابیان ثابت میکند در یک سخنرانی، تنها ۷ درصد از برداشت مخاطبان متکی بر واژگان گوینده است.
- درست
- نادرست
جواب رو ببین
نادرست
نادرست است. نسبتهای ۵۵/۳۸/۷ حاصل آزمایشهایی بسیار محدود پیرامون خوانش احساسات از تکواژههایی متناقض با لحن بودهاند. این آمار توصیفکنندهٔ سخنرانیهای واقعی نیست و بدان معنا نیست که واژگان بیاهمیتاند. بار اصلی پیام بر دوش کلمات گوینده است.
خودت رو امتحان کنسؤال ۵ از ۵
هر لحظه از سخنرانی سارا را به رفتار بدنی متناسب با آن پیوند دهید
- لحظهٔ استقرار و انتظار برای آغاز سخن
- «من سه دلیل مشخص برای این موضوع دارم»
- بیان گزارهٔ پیام محوری سخنرانی
- روایت ماجرای داستانی در سخنرانی
جواب رو ببین
- لحظهٔ استقرار و انتظار برای آغاز سخن → استقرار پاها به عرض لگن، آسودگی دستها و نگاه به یک مخاطب
- «من سه دلیل مشخص برای این موضوع دارم» → بالا آوردن سه انگشت دست به نشانهٔ شمارش
- بیان گزارهٔ پیام محوری سخنرانی → برداشتن یک گام استوار به جلو و استقرار مجدد
- روایت ماجرای داستانی در سخنرانی → حفظ سکون بدنی و فرود نگاه بر چهرهها به ازای هر اندیشه
۰۶جمعبندی
مرور درس
- پاها را به عرض لگن باز کنید، وزن را یکنواخت تقسیم نمایید و در جایی قرار گیرید که در دید کامل مخاطبان باشید.
- دستها را در امتداد ناف یا کنار بدن آرام بدارید؛ اشارات دست را طبیعی، در محدودهٔ میان کمر تا شانه و متناسب با کلام اعمال کنید.
- برای ادای یک اندیشهٔ کامل (حدود ۳ تا ۵ ثانیه) به یک شخص بنگرید، سپس نگاه را به فردی در نقطهای دیگر از سالن منتقل نمایید.
- تمام پهنهٔ سالن را با نگاه خود پوشش دهید، نه صرفاً مدیر ارشد یا چهرهای آشنا را.
- جابهجایی در صحنه باید هدفمند باشد و بلافاصله به سکون بینجامد؛ قدم زدن مداوم و بیهدف تمرکز جمع را برهم میزند.
- قاعدهٔ «۵۵/۳۸/۷» برآمده از آزمایشی محدود بر تکواژههاست؛ در سخنرانی، واژگان شما ستون فقرات و محتوای اصلی پیام را تشکیل میدهند.
به سبک خودت یادش بگیر.
توی اپ از یادآی بخواه این درس رو سادهتر توضیح بده، از زندگی خودت مثال بزنه یا عمیقتر بره. بعد یه مسیر کامل دور هدف خودت بساز.