حلقه‌ی اصلی (Core Loop)

با فعل توصیفش کن

بازی یعنی کاری که بازیکن می‌کنه

سریع‌ترین راه برای دیدن حلقه‌ی اصلی اینه که فعل‌هاش رو بنویسی: کارهایی که بازیکن واقعاً انجام می‌ده. بپر، شلیک کن، بذار، جفت کن، بساز، معامله کن. نه «یه بازی درباره‌ی یه لوله‌کش»، بلکه «بدو و بپر». فعل‌های اصلی سوپر ماریو دقیقاً همین دو تاست، و تقریباً همه‌چیز تو مرحله‌هاش برای اینه که دویدن و پریدن جذاب بشه.

یه آزمون کاربردی: می‌تونی حلقه‌ی اصلی رو تو یه جمله با سه تا پنج فعل توضیح بدی؟ اگه نمی‌تونی، احتمالاً طراحی هنوز روشن نیست، حتی برای خود طراحش.

حلقه تو حلقه

ثانیه، دقیقه، هفته

بیشتر بازی‌ها چند تا حلقه با اندازه‌های مختلف رو روی هم می‌چینن:

- لحظه‌به‌لحظه (ثانیه): یه پرش، انداختن یه تیکه.
- جلسه (دقیقه): تموم کردن یه مرحله، گذروندن یه روز تو بازی.
- بلندمدت (روز یا هفته): باز کردن دنیاهای جدید، بزرگ کردن مزرعه، بالا بردن سطح شخصیت.

هر حلقه‌ی بیرونی بهت یه دلیل می‌ده که حلقه‌ی داخلی رو ادامه بدی. می‌پری چون می‌خوای مرحله رو تموم کنی؛ مرحله‌ها رو تموم می‌کنی چون می‌خوای دنیای بعدی رو ببینی.

تو یه بازی سکویی (Platformer): پریدن از روی یه چاله حلقه‌ی داخلیه، تموم کردن مرحله حلقه‌ی وسطی، و باز کردن یه دنیای جدید حلقه‌ی بیرونی.

مثل عقربه‌های ساعت

عقربه‌ی ثانیه‌شمار به ازای هر دور عقربه‌ی دقیقه‌شمار شصت دور می‌زنه، و دقیقه‌شمار برای هر دور ساعت‌شمار کلی دور. حلقه‌های بازی هم همین‌طوری تو هم رفتن: کلی پرش برای هر مرحله، کلی مرحله برای هر دنیا. جایی که این تشبیه می‌لنگه: عقربه‌ها با سرعت ثابت می‌چرخن، ولی بازیکن خودش انتخاب می‌کنه کی حلقه‌های بزرگ‌تر رو جلو ببره.