پث‌وایز

کمک‌های اولیهدرس ۱ از ۱۲

ارزیابی خطر و امدادخواهی فوری

سه ثانیه درنگ برای اطمینان از ایمنی صحنه، سپس تماس فوری با شماره‌های امدادی و گزارش دقیق موقعیت جغرافیایی و شرح حادثه.

چیزی که از این درس می‌بری

  • کمک‌های اولیه مصدوم را تا رسیدن تیم‌های تخصصی زنده نگه می‌دارد، و نخستین شرط آن حفظ ایمنی امدادگر است.
  • سه ثانیه درنگ کنید و خطرات محیطی را بسنجید: ترافیک، حریق، برق، گاز، آب، ریزش آوار، درگیری، شیشه یا سرنگ. اگر ایمن‌سازی مقدور نیست، فاصله بگیرید و تماس بگیرید.
  • شماره‌های امدادی: ایران ۱۱۵ اورژانس، ۱۲۵ آتش‌نشانی، ۱۱۰ پلیس. در خارج از کشور ۱۱۲، ۹۱۱ یا ۹۹۹. شمارهٔ منطقهٔ خود را در گوشی ذخیره کنید.
فهرست این درس۷
  1. پیش از نزدیک شدن، خطرات صحنه را بسنجید
  2. شماره‌های تماس با سازمان‌های امدادی
  3. اطلاعات ضروری هنگام مکالمه با اپراتور اورژانس
  4. شیوهٔ به کار گرفتن حاضرین در صحنهٔ حادثه
  5. اثر تماشاگر (Bystander effect)
  6. اصول تکمیلی در نخستین دقیقهٔ رویارویی با حادثه
  7. مرور نکات کلیدی درس
ببین: سه ثانیه درنگ و یک تماس حیاتی

۰۱توقف. ارزیابی. سه ثانیه.

پیش از نزدیک شدن، خطرات صحنه را بسنجید

مهم‌ترین فرد در صحنهٔ حادثه شخص شما هستید. امدادگری که خود آسیب ببیند، به مصدوم دوم بدل می‌شود و دیگر کسی برای نجات نخواهد ماند. ازاین‌رو، پیش از ورود به صحنه، سه ثانیه توقف کنید و پیرامون را برای یافتن این خطرات بررسی فرمایید: تردد خودروها و ترافیک، آتش یا دود، جریان برق (کابل‌های افتاده یا وسایل برقیِ متصل به پریز)، بوی گاز، آب و خطر غرق‌شدگی، احتمال ریزش آوار، درگیری و خشونت، و خرده‌شیشه‌ها یا سرنگ‌های آلوده. اگر می‌توانید بدون به خطر انداختن جان خود صحنه را ایمن کنید، اقدام نمایید: قطع کلید اصلی برق، خاموش کردن موتور خودرو، یا روشن کردن چراغ‌های فلاشر هشدار. چنانچه ایمن‌سازی مقدور نیست، فاصله بگیرید و بی‌درنگ تماس بگیرید.

رضا موتورسواری را می‌بیند که وسط خیابانی پرتردد سرنگون شده است. دویدن شتاب‌زده به میان خط عبور می‌تواند جان دو نفر را بگیرد. او نخست جریان خودروها را رصد می‌کند، از یک راننده می‌خواهد با فلاشر روشن مسیر را مسدود و ایمن سازد، و تنها پس از آن به بالین مصدوم می‌رود.

خودت رو امتحان کنسؤال ۱ از ۵

در یک کارگاه ساختمانی، کارگری درست در کنار کابل برقی که روی زمین جرقه می‌زند از حال می‌رود. نخستین اقدام مناسب چیست؟

  1. گرفتن لباس مصدوم و دور کردن سریع او از کابل
  2. فاصله‌گیری، اقدام به قطع ایمن جریان برق از منبع (در صورت امکان)، و امدادخواهی فوری
  3. گرفتن نبض مچ دست او برای بررسی علائم حیاتی
  4. پاشیدن آب بر روی کابل برای مهار جرقه‌ها
جواب رو ببین

فاصله‌گیری، اقدام به قطع ایمن جریان برق از منبع (در صورت امکان)، و امدادخواهی فوری

کاملاً درست است. تا زمانی که جریان برق قطع نشده باشد، هرگونه تماس با مصدوم یا کابل می‌تواند به برق‌گرفتگی مرگبار امدادگر منجر شود. حفظ فاصله و تماس با اورژانس، گامی اصولی است که بدون افزودن بر شمار قربانیان، نجات مصدوم را رقم می‌زند.

۰۲آگاهی از شماره‌های اضطراری

شماره‌های تماس با سازمان‌های امدادی

در ایران، شمارهٔ اورژانس پیش‌بیمارستانی ۱۱۵، سازمان آتش‌نشانی ۱۲۵ و پلیس ۱۱۰ است. شمارهٔ ۱۱۲ کد یکپارچهٔ امداد در سراسر اتحادیهٔ اروپا و شمارهٔ ندای امداد هلال احمر در شبکهٔ تلفن همراه ایران است. ۹۱۱ شمارهٔ فوریت‌ها در ایالات متحده و کانادا، و ۹۹۹ در بریتانیاست (البته ۱۱۲ نیز در بریتانیا فعال است). تعیین‌کننده‌ترین شماره، کد اضطراری منطقه‌ای است که در آن حضور دارید؛ بنابراین همین امروز پیش از بروز بحران، این ارقام را در تلفن همراه خود ذخیره کنید و در سفرهای برون‌مرزی نیز پیشاپیش از آن‌ها مطلع شوید.

دانیال برای دیدار بستگان خود از تهران عازم تورنتو است. پیش از پرواز، شمارهٔ ۹۱۱ را در کنار ۱۱۵ در حافظهٔ گوشی خود ذخیره می‌کند تا در لحظات هراس و اضطراب نیازی به جست‌وجو نداشته باشد.

خودت رو امتحان کنسؤال ۲ از ۵

هر شمارهٔ اضطراری را به سازمان یا منطقهٔ جغرافیایی مربوط به آن متصل کنید

  • ۱۱۵
  • ۱۲۵
  • ۱۱۰
  • ۹۱۱
  • ۹۹۹

اورژانس پیش‌بیمارستانی در ایرانسازمان آتش‌نشانی و خدمات ایمنی در ایرانمرکز فوریت‌های اضطراری در آمریکا و کانادامرکز فوریت‌های اضطراری در بریتانیاپلیس ۱۱۰ در ایران

جواب رو ببین
  • ۱۱۵ → اورژانس پیش‌بیمارستانی در ایران
  • ۱۲۵ → سازمان آتش‌نشانی و خدمات ایمنی در ایران
  • ۱۱۰ → پلیس ۱۱۰ در ایران
  • ۹۱۱ → مرکز فوریت‌های اضطراری در آمریکا و کانادا
  • ۹۹۹ → مرکز فوریت‌های اضطراری در بریتانیا

۰۳قدم‌به‌قدم

اطلاعات ضروری هنگام مکالمه با اپراتور اورژانس

  1. نخست اعلام موقعیت دقیق مکانی

    آدرس پستی یا یک نشانهٔ شاخص: نام ایستگاه مترو و شمارهٔ خروجی، فروشگاه شاخص مجاور، یا کیلومترشمار جاده. چنانچه تماس پس از یک جمله قطع شود، این نشانی حیاتی‌ترین نیاز است.

  2. شرح خلاصه و روشن واقعه

    در چند واژهٔ دقیق: «فردی ناگهان بیهوش شد»، «برخورد خودرو با دوچرخه‌سوار»، یا «انسداد شدید راه هوایی کودک با جسم خارجی».

  3. شمار دقیق مصدومان

    یک نفر، دو نفر یا بیشتر؛ این اطلاعات تعداد آمبولانس‌ها و تیم‌های اعزامی را تعیین می‌کند.

  4. وضعیت هوشیاری و تنفس

    آیا مصدوم پاسخ کلامی می‌دهد و آیا تنفس او طبیعی به نظر می‌رسد؟ در صورت تردید، صریحاً بگویید: «مطمئن نیستم».

  5. اعلام شمارهٔ تماس خود و حفظ ارتباط تلفنی

    تا زمانی که اپراتور اجازه نداده تماس را قطع نکنید. گوشی را روی بلندگو بگذارید تا دستانتان آزاد باشد؛ دیسپچرهای اورژانس آموزش دیده‌اند تا گام‌به‌گام اقدامات احیا (CPR) را به شما هدایت کنند.

خودت رو امتحان کنسؤال ۳ از ۵

کیان برای بانوی سالخورده‌ای که در ایستگاه اتوبوس سقوط کرده با ۱۱۵ تماس می‌گیرد. خط تلفن دارای اختلال و نویز شدید است. نخستین مطلبی که باید به اپراتور بگوید چیست؟

  1. سن مصدوم و اینکه گیج به نظر می‌رسد
  2. نشانی دقیق مکانی که در آن حضور دارند
  3. نام و نام خانوادگی و شمارهٔ تماس خود
  4. اقدامات اولیه‌ای که تاکنون انجام داده است
جواب رو ببین

نشانی دقیق مکانی که در آن حضور دارند

بله. همواره موقعیت مکانی اولویت نخست است: اگر ارتباط پس از یک جمله قطع شود، آمبولانس همچنان مسیر اعزام را خواهد یافت. سایر اطلاعات در گام‌های بعد دریافت می‌شود.

مثال

سارا با فردی مواجه می‌شود که در ایستگاه متروی تجریش بیهوش بر زمین افتاده است.
او با ۱۱۵ تماس می‌گیرد و تلفن را روی بلندگو می‌گذارد.

اپراتور: اورژانس ۱۱۵، بفرمایید.
سارا: ایستگاه متروی تجریش تهران، طبقهٔ پایین کنار گیت‌های ورود مسافر.
      آقایی حدود یک دقیقه پیش ناگهان بیهوش شد.
      تنها یک مصدوم داریم.
      به کلام پاسخی نمی‌دهد و از طبیعی بودن تنفس او مطمئن نیستم.
      شمارهٔ تماس من همین شماره است.
اپراتور: در کنار مصدوم بمانید و تماس را قطع نکنید؛ دستورالعمل‌های بعدی را به شما خواهم گفت.

خروجی

پیش از حرکت تیم امداد، این موارد کاملاً شفاف است:
  مکان:     ایستگاه تجریش، مجاور گیت‌ها
  رخداد:    بیهوشی ناگهانی
  تعداد:    یک نفر
  وضعیت:   فاقد پاسخ، وضعیت تنفس نامشخص
سارا ارتباط را حفظ کرده و دستانش برای کمک آزاد است.

همان جملهٔ نخست به‌تنهایی برای گسیل آمبولانس به محل کفایت می‌کرد. پاسخ «مطمئن نیستم» نیز اطلاعاتی مفید است؛ زیرا اپراتور نحوهٔ ارزیابی تنفس را به او آموزش خواهد داد.

شیوهٔ به کار گرفتن حاضرین در صحنهٔ حادثه

فریاد زدن: «یک نفر با آمبولانس تماس بگیرد!»

همه می‌شنوند، اما هرکس می‌پندارد دیگری در حال تماس گرفتن است. در بسیاری از موارد هیچ‌کس تماس نمی‌گیرد، یا سه نفر تماس می‌گیرند اما کسی برای آوردن وسایل کمکی حرکت نمی‌کند.

خطاب مستقیم: «شما، با پیراهن آبی: فوراً با ۱۱۵ تماس بگیر و تأییدش را به من بگو.»

به یک فرد مشخص اشاره کنید، یک مأموریت معین به او بسپارید، و بخواهید پس از اجرا نتیجه را گزارش کند. سپس نفر بعدی: «شما: فوراً دستگاه شوک خودکار (AED) را از باجهٔ بلیت بیاورید.»

اثر تماشاگر (Bystander effect)

اصطلاح روان‌شناسی اجتماعی

تمایل افراد در میان جمع به منفعل ماندن و دست به عمل نزدن در هنگام سوانح و فوریت‌ها؛ زیرا بار مسئولیت اخلاقی در میان جمع سرشکن می‌شود و هرکس چشم‌انتظار اقدام دیگری می‌ماند. این پدیده ناشی از بی‌تفاوتی نیست، بلکه افراد نمی‌دانند وظیفهٔ مستقیم آنان چیست. واگذاری مسئولیت‌های مشخص و فردبه‌فرد این سد روانی را می‌شکند.

بیست نفر سقوط فردی را در پیاده‌رویی شلوغ می‌بینند اما هیچ‌کس تماس نمی‌گیرد؛ با این فرض که حتماً فرد دیگری اقدام کرده است.

خودت رو امتحان کنسؤال ۴ از ۵

در میان جمعیتی انبوه، فریاد زدنِ عبارت «یک نفر با آمبولانس تماس بگیرد!» کارآمدترین روش برای اطمینان از امدادخواهی است.

  1. درست
  2. نادرست
جواب رو ببین

نادرست

نادرست است. درخواست از همگان، در عمل درخواست از هیچ‌کس تلقی می‌شود؛ زیرا هر فرد گمان می‌کند دیگری دست به کار شده است. انگشت اشاره را به سوی یک فرد مشخص بگیرید، مسئولیتی صریح به او محول کنید («شما: فوراً با ۱۱۵ تماس بگیر و نتیجه را اعلام کن»)، و وظیفهٔ بعدی را به فرد دیگر بسپارید.

اصول تکمیلی در نخستین دقیقهٔ رویارویی با حادثه

  • اگر مصدوم هوشیار است، پیش از هرگونه لمس فیزیکی، خود را معرفی کنید و برای کمک‌رسانی اجازه بگیرید.
  • چنانچه در مواجهه با مصدوم بزرگسالِ بیهوش و فاقد تنفس طبیعی تنها هستید، نخست گوشی را روی بلندگو گذاشته با اورژانس تماس بگیرید و سپس ماساژ قلبی را آغاز کنید (درس ۴). هرگز مصدوم را برای یافتن کمک ترک نکنید.
  • هرگز فرض را بر این نگذارید که فرد دیگری پیش‌تر تماس گرفته است. در صورت تردید حتماً تماس بگیرید؛ دریافت دو تماس هم‌زمان بسیار بهتر از هیچ است.
  • اشتباهات رایج: دویدن به میان جریان ترافیک یا محیط دارای خطر برق، قطع شتاب‌زدهٔ تماس تلفنی، و شرح تفصیلی جراحات پیش از اعلام نشانی دقیق.

خودت رو امتحان کنسؤال ۵ از ۵

پریسا در خیابانی خلوت با صحنهٔ تصادف یک خودرو با دوچرخه‌سوار روبه‌رو می‌شود. توالی اصولی اقدامات او کدام است؟

  1. ارائهٔ کمک‌های اولیه، تماس با اورژانس، بررسی مصدوم، ارزیابی ایمنی صحنه
  2. بررسی مصدوم، ارائهٔ کمک‌های اولیه، ارزیابی ایمنی صحنه، تماس با اورژانس
  3. ارزیابی ایمنی صحنه، بررسی وضعیت مصدوم، تماس با شماره‌های امدادی، ارائهٔ کمک‌های اولیه
  4. تماس با اورژانس، ارائهٔ کمک‌های اولیه، بررسی مصدوم، ارزیابی ایمنی صحنه
جواب رو ببین

ارزیابی ایمنی صحنه، بررسی وضعیت مصدوم، تماس با شماره‌های امدادی، ارائهٔ کمک‌های اولیه

درست است: ارزیابی خطر، بررسی وضعیت مصدوم، تماس با اورژانس، و سپس اقدامات احیا و امداد اولیه. چنانچه وخامت حال مصدوم مشهود باشد یا نزدیک شدن به صحنه خطرناک باشد، تماس با اورژانس در اولویت بی‌درنگ قرار می‌گیرد.

۰۷جمع‌بندی

مرور نکات کلیدی درس

  • کمک‌های اولیه مصدوم را تا رسیدن تیم‌های تخصصی زنده نگه می‌دارد، و نخستین شرط آن حفظ ایمنی امدادگر است.
  • سه ثانیه درنگ کنید و خطرات محیطی را بسنجید: ترافیک، حریق، برق، گاز، آب، ریزش آوار، درگیری، شیشه یا سرنگ. اگر ایمن‌سازی مقدور نیست، فاصله بگیرید و تماس بگیرید.
  • شماره‌های امدادی: ایران ۱۱۵ اورژانس، ۱۲۵ آتش‌نشانی، ۱۱۰ پلیس. در خارج از کشور ۱۱۲، ۹۱۱ یا ۹۹۹. شمارهٔ منطقهٔ خود را در گوشی ذخیره کنید.
  • در تماس تلفنی: نخست نشانی دقیق، سپس شرح رخداد، شمار مصدومان، وضعیت هوشیاری و تنفس، و شمارهٔ خود. تلفن روی بلندگو و بدون قطع ارتباط.
  • در میان جمع، یک فرد مشخص را مخاطب قرار دهید و مأموریتی معین به او بسپارید. حتی یک اقدام ساده چون برقراری تماس تلفنی، بسیار ارزشمندتر از انفعال است.

به سبک خودت یادش بگیر.

توی اپ از یادآی بخواه این درس رو ساده‌تر توضیح بده، از زندگی خودت مثال بزنه یا عمیق‌تر بره. بعد یه مسیر کامل دور هدف خودت بساز.

Cafe Bazaar Myket توی اپ شخصی‌سازیش کن